Na patrona naszego przedszkola wybraliśmy Janusza Korczaka. Decydując się na tę postać uznaliśmy, że będzie ona wzorem najbardziej godnym naśladowania.Ten wybitny pedagog, lekarz i pisarz uczył jak kochać dziecko miłością pełną szacunku, rozumiejąc specyficzne problemy psychiki małego człowieka. Troszczył się o możliwie szczęśliwe dzieciństwo oraz harmonijny rozwój każdego wychowanka, niezależnie od jego rasy, wyznania i narodowości. Jego spuścizna pedagogiczna jest źródłem inspiracji dla nauczycieli naszego przedszkola. Tematyka korczakowska włączona została do pracy dydaktyczno-wychowawczej.
Janusz Korczak był, chyba w naszym stuleciu, pierwszym człowiekiem, który rozpoczął walkę o prawa dziecka do nauki, do normalnego życia, do szacunku dla jego osobowości i potrzeb. Tragedii, jaką przyniosła hitlerowska okupacja, Korczak nie mógł się przeciwstawić. Miłość do człowieka, dobroć, godność, uczciwość wobec samego siebie i bliźnich nie uratowały go od męczeńskiej śmierci, tworząc tragiczną legendę. Musimy również wiedzieć, że Janusz Korczak był po prostu zwyczajnym, skromnym, szarym człowiekiem – jednym z nas, że to swoje szare życie uświęcał taką dobrocią i miłością do dzieci, iż jego heroiczna decyzja o wspólnej śmierci była dla Niego czymś oczywistym, naturalną konsekwencją życia całkowicie oddanego małym przyjaciołom.
Korczakowska myśl żyje i przenika do treści pracy wychowawczej w naszej placówce. Różnorodne formy pracy z dziećmi przybliżają im życie i dzieło Korczaka, pobudzają miłość do tego Wielkiego Przyjaciela Dzieci i chęć realizowania Jego idei ulepszania zastanego świata.